Dywan dywanowi nierówny?

Dyrektor Sprzedaży Prochem, Phil Jones, wyjaśnia, dlaczego nie…

Gdy przychodzi do ich czyszczenia, dywany często postrzega się jako coś jednorodnego: bierzesz maszynę, jakiś środek czyszczący i zabierasz się do pracy. Ale różnią się one, tak jak samochody. Owszem, przewożą cię z punktu A do B, ale robią to na różne sposoby. Podobnie jest z dywanami, i to nie tylko w kwestii dostępnych procesów czyszczenia, ale też chemii, jaką dane włókna dywanu mogą znieść. Wielu specjalistów od czyszczenia obawia się pracy z dywanami, a to za sprawą krążących historii o kurczeniu się materiału, utracie koloru, rozciąganiu czy tych czarnych lub brązowych plamach, które mogą pozostać po czyszczeniu.

Nikt nie chce potem tłumaczyć się z tego klientowi, więc aby tego uniknąć, przyjrzyjmy się głównym rodzajom dywanów sprzedawanym i instalowanym w domach oraz obiektach komercyjnych

Płytki dywanowe w biurach

Wykładziny tekstylne w biurach to najczęściej płytki dywanowe (carpet tiles). Można je łatwo układać, a co ważniejsze, pojedyncze płytki można wymieniać w razie potrzeby, co jest przydatne przy naprawianiu szkód wyrządzonych przez niedoświadczonego czyściciela. Płytki występują w wielu kolorach i wzorach, produkowane z włókna nylonowego lub polipropylenowego. Aby czyścić je bezpiecznie, trzeba wiedzieć, jakiego środka chemicznego użyć. Jeśli włókno jest polipropylenowe (materiał syntetyczny wytwarzany z ropy), uznaje się je za chemicznie obojętne, więc chemia go nie narusza. Natomiast włókno nylonowe, również syntetyczne, jest bardziej wrażliwe na niektóre środki czyszczące, co w pewnych warunkach może powodować „spływanie” barwnika (utratę koloru) lub degradację włókna. Tu przydaje się znajomość podstaw skali pH, która mierzy siłę detergentów wodnych pod względem kwasowości, obojętności i zasadowości.

Prochem ułatwia to zrozumienie poprzez kolorowe oznaczenia na opakowaniach. Wiele jego produktów zasadowych ma zielone lub niebieskie etykiety na butelce czy pojemniku; produkty neutralne zwykle noszą etykietę żółtą, a kwasowe pomarańczową lub czerwoną.

Tak więc polipropylen można czyścić silniejszymi środkami zasadowymi niż nylon, z mniejszym ryzykiem problemów.

Problem przebarwień bitumicznych

Częstym problemem przy płytkach dywanowych jest plamienie. Spójrz na płytkę dywanową z boku, a zobaczysz mocną warstwę spodnią, często wykonaną z bitumu (asfaltu), materiału na bazie oleju podobnego do smoły drogowej, który nadaje płytce stabilność wymiarową. Wróg nosi nazwę „przebarwienia bitumicznego” (bitumen-bleed).

Jeśli operator użyje silnego środka zasadowego lub produktu na bazie rozpuszczalnika (oleju) do usunięcia tłustej lub nieznanej plamy z płytki dywanowej, istnieje ryzyko, że detergent wniknie w głąb płytki i zacznie rozpuszczać warstwę bitumu, która następnie „wypływa” z powrotem na powierzchnię, zostawiając czarną lub brązową plamę.

Taką plamę trudno, a czasem wręcz niemożliwe jest usunąć. Wiele biur po prostu wymienia płytki dywanowe, co generuje dodatkowe koszty dla infrastruktury, podczas gdy problemu można uniknąć, stosując środek punktowy na bazie rozpuszczalnika w formie żelu, taki jak Prochem E840 Citrus Gel.

Producenci płytek dywanowych zaczynają rezygnować z warstwy bitumicznej na rzecz bardziej zrównoważonych materiałów, nie wpływając przy tym na jakość i parametry płytki. Materiały pochodzące z recyklingu, takie jak sieci rybackie czy plastikowe butelki, mogą zapewnić tę samą stabilność wymiarową, spełniając jednocześnie wymogi zrównoważonego rozwoju i obniżając koszty, żegnając się tym samym z przebarwieniami bitumicznymi.

Dywany w domach

W większości środowisk mieszkalnych dywany są układane od ściany do ściany i wykonane z włókien polipropylenowych, nylonowych, poliestrowych i wełnianych.

Nylon i wełna są „wrażliwe na pH” i powinny być czyszczone delikatniejszą chemią, zwłaszcza produktami posiadającymi aprobatę WoolSafe® (widoczną jako okrąg z owcą).

Prochem jest właściwie największym w Wielkiej Brytanii producentem produktów z aprobatą WoolSafe, ma ich w swojej ofercie aż 17.

Dywan układany od ściany do ściany powstaje warstwowo, gdzie warstwa spodnia stanowi tył dywanu. Oznaką dobrej jakości dywanu jest naturalny materiał roślinny, taki jak juta (hesja), na spodzie.

Jednak „brązowienie celulozowe” (cellulosic browning) może być spowodowane czyszczeniem i/lub użyciem silnie zasadowych produktów na dywanie, gdy barwnik zawarty w naturalnym materiale zostaje naruszony i „spływa” na powierzchnię. Taką plamę trudno usunąć.

Ponownie, producenci wprowadzają zmiany w procesach produkcyjnych, co w rzeczywistości działa na korzyść czyszczącego. Rezygnują z naturalnych materiałów roślinnych na rzecz syntetyków z recyklingu, żegnając się tym samym z brązowieniem celulozowym.

Strona PROCHEM: https://prochem.co.uk/